Freitag, 27.07.2007
Verslag fietsen naar Rome met Garmin.
Vertrek 5 mei. Al snel blijkt dat de route die we in het GPS toestel geladen hebben niet klopt met de route in de praktijk. Maar we laten ons niet de les voorschrijven en negeren de aanwijzingen volgens het GPS toestel. Dat toestel laat zich niet kisten en probeert ons steeds weer te corrigeren. Ga terug, luidt de opdracht. Zo belanden we uiteindelijk in Vreden terwijl die stad totaal niet in het schema voorkomt. Maar het B&B is fantastisch zodat we maar aannemen dat we hier door hogerhand naar zijn toegestuurd. Aantal km 70.
6 mei. We proberen nog een keer te rijden volgens de gedownloade route. Tot we op weg naar Erle weer de opdracht 'terug' krijgen. Daar zijn we inmiddels aangewend. Waar we niet aangewend zijn is dat we gelijk daarna weer terug moeten. Om gek van te worden, vindt Loes. Volgens mij moet je daar aanleg voor hebben. Dus besluit ik de opdrachten te negeren en te rijden volgens kompasrichting. Met vreugde zie ik vervolgens dat deze beslissing ook de goedkeuring van het GPS toestel heeft. Laat ik het toestel verder maar Annie noemen dat schrijft sneller... We rijden nu verder volgens de kaart in samenwerking met Annie. Je kunt ook zeggen dat je je verstand moet laten werken en de aanwijzingen van Annie alleen moet volgen als je er zeker van bent dat ze kloppen. Maar zo is er heel veel tijd verloren gegaan. We vragen daarom aan Annie naar de dichtstbijzijnde overnachtings-mogelijkheid. En zo brengt Annie ons naar het romantische Marienthaler Gasthof. Aantal km 52
7 mei. Gezellig het centrum bezoeken in Wesel. Hoewel we gepland hadden hier de Rijn over te steken volgen we Annie. Dit te meer omdat het inmiddels giet en ik geen zin heb in de regen de kaart op te zoeken. Zo belanden we op een mooi fietspad hoog boven de Rijn. Waar we vervolgens door de storm van worden afgeblazen. Ja vreselijk zielig. Na 5 weken schitterend weer moeten wij de tol betalen. In het gehucht Alt Walsum, gemeente Duisburg, vluchten we voor de regen een café in vol met oudjes. Een dametje schreeuwt naar ons of we onmiddellijk die vlaggetjes van onze fiets willen halen. Ze is namelijk in het bezit van enkele oorlogssyndrooms en die vlaggetjes voeren haar terug naar de Krieg. Op aandringen van Loes krijg ik medelijden en ben zo goed mij buiten in de regen te begeven om de vlaggetjes te verwijderen konform de geuite wensen. Even later gaat de reis verder per veerpont naar Orsoy. We overnachten in Rheinhausen in een hotel vanwege de regen. Aantal km 56
8 mei. We moeten weer van de Rhein af en bereiken naar veel heen en weer gefiets Krefeld. Inmiddels heb ik geleerd met het GPS toestel om te gaan. In plaats van de route te navigeren, navigeren we direct naar de camping aan de Rijn met de veelbelovende naam: Azur Campingpark. Het is namelijk net even droog en we verlangen er al dagen naar ons tentje op te zetten. Vanaf het tijdstip dat de tent staat regent het bijna onafgebroken tot in de vroege ochtend. De AZUR camping ligt dan bijna geheel onder water... Aantal km 17
9 mei: We vertrekken met een flesje actimel in onze kraag op weg naar een bakker om dat karige ontbijt zo snel mogelijk aan te vullen. Heerlijk dat bijna ieder dorpje in Duitsland een bakker heeft waar je voor weinig geld koffie en al dan niet belegde broodjes kunt bestellen. Zo ook in Strümp... De eerstvolgende grotere stad is Neuss, waar we 'zum Einkaufen' in het voetgangersgebied dwars door het centrum fietsen. Ja er is natuurlijk geen betere manier dan fietsen om Duitsland, of welk land dan ook, te verkennen. Na Neuss zitten we weer aan de Rijn met fietspad. We zetten de GPS op 'hemelsbreed' en rijden door het fietspad te volgen prompt in de fuik d.w.z. een diep ingesleten bocht van de Rijn. Een omweg van meer dan 5 km, terwijl er rechtdoor ook een weggetje loopt die deze bocht afsnijdt... Omdat het inmiddels ook weer regent besluiten we zo snel mogelijk naar een hotel in Keulen te navigeren. Niet alleen slipt Loes hier in een tramrails; niet alleen zit dat hotel vol, maar we horen ook nog dat alle hotels in Keulen vermoedelijk vol zitten vanwege het feit dat ze het in Keulen nodig vonden een congres te organiseren. Let wel zonder het fatsoen in acht te nemen ons daar tijdig over te informeren. We fietsen dus op goed geluk naar de Dom in de hoop dat er daar voor pelgrims, desnoods bij het leger des heils, een plaatsje vrij is. Maar gelukkig hoeft het zover niet te komen. Vlak bij de Dom is er namelijk een hotel waar ze ons graag willen huisvesten. Ongeacht het feit dat we onze besmeurde fietsen over het tapijt door de eetzaal moeten manoeuvreren teneinde de binnenplaats te bereiken. Stel je voor: eerst trapop en trapaf met de fietsen en daarna nog een keer met de aanhangers. De eigenaars van het hotel zijn gelukkig Turken want Europeanen hadden ons dit nooit toegestaan, denken we. Aantal km 90
10 mei. Over het Leinpfad heerlijk fietsen langs de Rhein. Met uitzicht op o.a. het Siebengebirge...
Via Bonn bereiken we camping 'Goldene Meile' in de buurt van Remagen. Aantal km 58
12 mei. Na een rustdag via Andernach naar Koblenz. In deze toeristenstad hebben we een onaangename ervaring. Na in een kiosk onze lunch te hebben besteld wordt er moeilijk gedaan als we vragen of we onze flessen mogen vullen met leidingwater. Water verkopen ze in flessen en leidingwater moeten zij ook betalen... Zoveel 'Gastunfreundlichkeit' hebben we niet vaak meegemaakt. Weer verder langs de Rhein via Boppard naar Sankt Goar. De gastvrije camping ligt bovenop de berg.. Na 86 km slapen we als marmotten...
13 mei. Weer langs de Rhein via Bacharach naar (industriegebied)Bingen en vervolgens door een prachtig natuurgebied met fruitbomen naar Mainz. Voor Mainz lijkt het wel of we door Turkije fietsen. Een groot gebied met tientallen volkstuinen waar door de Turkse bevolking hard gewerkt wordt... Even na Mainz overnachten we in Laubenbach aan de Rhein op een beetje primitieve camping. Dagtotaal 67 km.
14 mei. Op weg naar Nackenheim wordt het pad langs de Rijn plotseling geblokkeerd. Ca. 5 km weer terug? Dat nooit... vindt Fer. Er loopt namelijk een paadje steil tegen het talud op. Dus sjorren we de fietsen met aanhangers naar boven richting snelweg. Dus sjouwen we de fietsen en daarna de aanhangers vervolgens over de vangrail en even later weer successievelijk terug.
Ongelooflijk, dwaas en onverantwoord maar waar... Op naar Nackenheim waar we ons, om bij te komen, trakteren op een extra ontbijt. Dan over de Kahlenberg en Fockenberg met schitterende uitzichten naar Nierstein aan de Rijn. Dan in de regen naar Mac Donalds in Worms waar we wachten tot we een ons wegen... op beter weer. Na 2 1/2 uur besluiten we in een hotel te overnachten. Het GPS toestel zoekt voor ons een hotel midden in het centrum uit. Ook de volgende dag regent het nog dus nemen weer een dagje vrij...
Dagtotaal: 67 km.
16 mei. Vandaag een mijlpaal: we nemen afscheid van de Rijn. We rijden naar Neckarstadt/Mannheim en vluchten weer naar Mac Donalds. De reden laat zich raden. Maar we kunnen hier niet de hele dag schuilen dus rijden we verder. Het GPS toestel staat nog op mooi weer d.w.z. zoek de fietspaden... Dat betekent dat we verschrikkelijk verdwalen. Waarom ik ons niet gewoon naar de volgende stad laat navigeren zal altijd een raadsel blijven. Te dom en te nat waarschijnlijk... Zo belanden we na een uur weer bij dezelfde Mac Donalds. Vreselijk hoe we de pest erin hebben en Loes maar schelden op het GPS toestel: Gooi dat ding toch weg... Ik besluit de kaart erbij te nemen en vervolgens de verkeersborden te volgen... Het is vandaag beslist niet onze geluksdag... Want nadat we een beetje op weg zijn lazer ik plotseling van de fiets omdat ik slip in een gat... Dan is Loes aan de beurt met haar eerste lekke band. We belanden opnieuw uit koers in Lampertheim op de L 3110 en zoeken dan een zijweg richting de Neckar. Die is er pas na bijna 10 km in Hüttenfeld. Daar vinden we langs de Schwarzer Graben een fietsroute naar Weinheim. Zeiknat en besmeurd belanden we daar tenslotte in hotel de Alte Pfalz. Dagtotaal 52 km.
17 mei. Op naar de Neckar. Onderweg in Leutershausen is er zo waar een fietsenmaker waar we een nieuwe binnenband willen kopen. Maar die fietsenmaker is gesloten. Volgens de inwoners gaat hij nooit open op Hemelvaartsdag... We hadden er absoluut geen benul van dat het een feestdag was... Aan de Neckar genieten we van het uitzicht op het kasteel in Heidelberg.
Op de camping nabij Neckargemünd huren we een blokhut want het is hier vreselijk nat en het weer zeer onbetrouwbaar... Dagafstand 25 km.
18 mei. We zien de zon... Wanneer we de Neckar gepasseerd hebben is er zowaar een fietspad. We merken eindelijk weer dat fietsen niet alleen afzien is. We genieten van de machtige uitzichten op de wijnbergen langs de Neckar. Het wordt steeds drukker met fietsverkeer; velen hebben de vrijdag na Hemelvaart een vrije dag en het is volgens een bewoner in Ersheim het mooiste gedeelte van de Neckar. Nabij Neckargerach passeren we de Neckar weer. Wanneer we het Neckarkanal zijn overgestoken is de camping in Neckarsulm nabij Heilbronn niet ver meer. Hoewel we wel eerst heel Neckarsulm moeten om fietsen. De camping is mudvol vanwege de Audidag. Ons toch kleine tentje past nauwelijks op het ons aangewezen plekje. Dineren in het zwembad met uitzicht op mensen die in de golfstroom spartelen is weer wel leuk. Dagtotaal 73 km.
19 mei. We laten de drukke stad Heilbronn rechts liggen en fietsen over wegen naar Weinsberg, genoemd naar de gelijknamige berg die hier heel mooi steil omhoog rijst.
Op weg naar Untergruppenbach krijgen we voor het eerst een steile en lange klim voor onze wielen. Met een stijgingspercentage van boven de 10%.. Dus stappen we af en leren de techniek van 'Fahrradschieben'. Na Ilsfeld kunnen we het geleerde in praktijk brengen. Inderdaad u heeft gelijk het is voor beginners opnieuw te steil. Bij Hessigheim over de Neckar en dan klimmen en dalen door het heuvellandschap tot Grossingersheim. Dan tot mijn spijt 2 x over de Neckar omdat de directe route naar Freiburg am Neckar ons wordt ontraden. In Freiburg is het groot feest zodat we blij zijn met het laatste plaatsje in het hotel. Dagtotaal 42 km.
20 mei. Een heerlijke zonnige dag: met als gevolg dat Loes er enorm de spurt in zet.. We fietsen eerst naar Ludwigsburg en dan een mooie route langs de Neckar naar de camping in Bad Cannstatt een voorstad van Stuttgart. Door al de verkeerswegen is het hier wel heel lawaaiig. Km 25.
21 mei. We ontdekken Stuttgart... In het centrum flaneren op de Königsstraße.
22 mei. Vandaag kommer en kwel dus lees lekker verder... We starten langs de Neckar en stuiten dan na 5 km op een barricade. Ze zijn het fietspad aan het vernieuwen om het u straks naar de zin te maken. Maar omdat onze fiets geen achteruit heeft hebben we er enorm de pest in. Er zijn hier wel zeer steile trappen maar dat is met een beetje fiets geen optie. Dus terug naar de camping en gewoon opnieuw beginnen... We rijden nu via het Mercedesmuseum en proberen op het GPS toestel de Neckar in de gaten te houden. Dat mislukt totaal want na een uur zijn we weer in Bad Cannstadt bij de Burger King waar we gisteren een milkshake hebben verorberd. Gedesillusioneerd besluiten we hier eerst maar koffie te gaan drinken... We starten vandaag dus voor de derde keer en proberen het nu via het centrum van Stuttgart... Na langdurig klimmen, zonder de overtuiging echt op weg te zijn, krijg ik het lumineuze idee om ons eindelijk te laten navigeren. In plaats van onze richting te vervolgen wijst de snelste route via GPS ons weer terug. Dus racen we met een gevaarlijk tempo naar beneden... tot we bij een tunnel belanden waarin het verboden is voor fietsen... Dat kreng van een Garmin leidt ons dus via een autoweg terwijl ik duidelijk de optie 'fiets' heb ingesteld. Dat zou zo erg nog niet zijn als we hier niet voor een hoge berg zouden staan. Zo hoog dat omstanders ons aanraden het bergtreintje te nemen.
Daarna leidt Garmin ons door berg en dal netjes naar het dorpje Neuhausen auf den Fildern. Dagtotaal exclusief omrijden 33 km.
23 mei. Met Garmin naar Neckartailfingen a.d. Neckar. Vandaar fietsen we weer lekker langs de Neckar naar de camping in Tübingen. Wanneer het tentje staat begint er een gigantische regenbui.
's Avonds gezellig eten met 6 fietskoppels die ook op weg naar Rome zijn. Dat zijn natuurlijk Nederlanders; ze volgen 'lekker makkelijk' de Reitsma
route. Met constant het reisschema op oogafstand. Gelukkig zeggen ze dat ze ondanks de perfecte route-aanwijzingen ook wel eens dwalen. Morgen hebben ze 'volgens Reitsma' de zwaarste dag van de route. Omdat er in Italië weinig fietspaden zijn en er geen gedetailleerde kaarten bestaan waarop de route is ingetekend hebben wij deel 2 en 3 van Reitsma ook in de tas... Tenslotte: de campingeigenaar is de vriendelijkheid in eigen persoon. Dagtotaal 35 km.
25 mei. Na een rustdag in het toeristische Tübingen rijden we naar Rothenburg am Neckar (niet voor Reitsma-fans). Daar verlaten we de Neckar definitief en volgen de fietsroute gemerkt HZ (Hohenzollern). Dan gaan we opnieuw de fout in. Op een kruispunt bij een boerderij staat namelijk een verwijzing naar de plaats waarnaar we op weg zijn: Hechingen. Het paadje dat we inslaan wordt echter voor fietsen al spoedig onbegaanbaar. Bovendien nemen we op een splitsing de verkeerde afslag en moeten de fietsen + die krengen die er achter hangen dan even later over rotsen slepen. Wanneer ik te voet op verkenning uitga blijkt dat het rotspad verderop weer in een weggetje overgaat. Dus slepen we alles voort, in plaats van terug te gaan tot het laatste HZ merkteken dat we gezien hebben. Stom want dat is het eerste wat we aan anderen vertellen: wanneer je verkeerd bent, ga terug in plaats van te (ver)dwalen. Uiteindelijk komen we de worsteling te boven en komen dan weldra in Schwaldorf. Ca. 2 km van Rothenburg. Voor zover jullie net als Loes niet willen begrijpen waarom ik steeds verkeerd fiets: dat komt omdat we op fietspaden willen rijden waarop je zonder track niet kunt navigeren... Dus navigeren we vandaag verder over wegen en bereiken na veel te veel stijgen uiteindelijk Balingen. Nee over dalen horen jullie me niet klagen.. In Balingen belanden we in een duur hotel omdat de jeugdherberg volgens een bewoner boven op een berg zou liggen. Met spijt constateer ik later dat dit onzin is. 'Ik' want Loes laat zich graag verwennen. In dit geval hebben we op de kamer een televisie met een grootbeeld lcd scherm... Toegegeven: het ontbijt de volgende morgen is fantastisch. Aantal km: 45
26 mei. Richting Laufen. Advies: navigeren want anders is het door te weinig verkeersborden dwalen... Misleidend is dat het hele gebied onder Albstadt valt terwijl dat op de kaart veel noordelijker ligt. Via Straßberg naar Stetten an kalten Markt, tussen 2 bergen, en dan een lange afdaling naar de Donau. Hier moeten volgens de kaart 2 campings liggen. Maar volgens Landgasthaus Mühlenwerk is er hier alleen een plek aan de Donau waar
'Jugendliche' zich soms komen uitleven. Maar als we heel graag willen mogen we op hun grond aan de Donau een plekje zoeken. Daar maken we natuurlijk graag gebruik van. Aantal km 35.
27 mei. Na de Donau klimmen we over een binnenweg naar Messkirch. Daar pakken we de Schwäbische-Alb-Radweg op, die hier tot Schwackenreute, betrekkelijk vlak, door het rivierdal van de Ablach loopt.
Daarna volgt de fietsroute een lange en soms extreem steile afdaling via Winterspüren naar de Bodensee. We moeten dus langdurig remmen: gevaarlijk want grote delen zijn onverhard en door de langdurige regenval bedekt met modder. We hebben gelukkig hydraulische remmen waar je hier door het langdurig moeten knijpen bijna niet zonder kunt. Het laatste stuk naar Ludwigshaven, over de K 6174, hebben we uitzicht op de Bodensee. Dagtotaal 42 km.
28/29 mei. Meer dan 48 uur regen. In de Alpen sneeuwt het. Volgens bewoners komt het vaak voor dat het dagenlang aan de Bodensee regent. Om die reden stellen we het vertrek uit en nemen om de tijd te doden de trein naar Constanz. Zo kunnen we weer een stad op de lijst van steden die we bezocht hebben toevoegen. Maar in de regen zien alle steden er hetzelfde uit: triest.
30 mei. Eindelijk droog en een mager zonnetje. Tijd voor een lekker fietstochtje langs de Bodensee. Na dagen weer voor de eerste keer een vlak parkoers. Genieten van de uitzichten op de besneeuwde toppen van de Alpen. We overnachten op de camping ca. 4 km voorbij Lindau. Dagtotaal 75 km.
31 mei. De grens met Oostenrijk is maar een paar trappen en na 5 km zitten we al in Bregenz. Vanaf hier hebben we behalve Garmin ook de reisgids en route van Reitsma tot onze beschikking. We passeren de Bregenzerach en rijden dan naar de Rijn. Daar staan we voor de keuze: met Reitsma de Rijn over of de bordjes van de fietsroute volgen direct naar Lustenau. We laten Garmin beslissen dus rijden we rechtstreeks naar Lustenau. Alwaar we Reitsma kunnen oppikken. Langs de Rijn hoewel het paadje hier vaak zeer slecht is. De grens met Zwitserland loopt hier door de Rijn. Die we in tegenstelling met Reitsma in de buurt van Widnau passeren. Nabij Hohenems passeren we de Rijn en dus de grens weer en zoeken het beroerde fietspad van Reitsma langs de Rijn weer op. Nabij de grenspost van Meiningen verlaten we de Rijn en rijden naar het toeristische stadje Feldkirch. De gemarkeerde fietsroute naar Bludenz klimt hier met de A 14 tot Fellengatter. Naar Frastanz richting Nenzing waar de fietsroute wegens wegwerkzaamheden tot Bludenz wordt omgeleid. Het landschap met rondom de in de bergen talrijke dorpjes is schitterend maar wij hebben hier (te) weinig oog voor want Bludenz lijkt in plaats van dichterbij steeds verder weg te liggen. Toch zitten we ook volgens Garmin op de juiste weg. Maar leg Loes dat maar eens uit, die plotseling haar vertrouwen in Garmin weer heeft opgezegd. We zijn op de camping in Bludenz nog net op tijd om de tent op te zetten. Inderdaad valt de regen daarna weer met bakken uit de hemel. En de vooruitzichten zijn slecht tot zeer slecht... Dagtotaal 66 km.
1 juni. De campingbeheerster verklaart ons voor gek als we met dit weer de bergen in willen fietsen. En er is een goed alternatief: Vanuit Bludenz gaat er een trein door de Vorarlberg naar Landeck. Vandaar uit kunnen we de dag daarna per bus over de Norbertshöhe naar Nanders. Het laatste stuk tot de Italiaanse grens en over de Reschenpas mogen we weer fietsen. We klimmen die honderd meter hoogteverschil met plezier want we voelen ons best een beetje schuldig het ons zo gemakkelijk te hebben gemaakt. Na de Reschenpass volgt Resia aan het Resiameer met de verdronken toren:
Die toren staat daar als herinnering aan het dorp Resia dat haar bestaan moest opofferen aan het stuwmeer. Vanaf Nauders volgen we de historische route 'Via Claudia Augusta' dat recent als cultureel project als fiets- en wandelpad met Europees geld werd gerealiseerd. Na Resia voert dit pad ons langs het Haidermeer en vervolgens via Burgusio zeer steil de berg af het dal in met een dalingspercentage tot 20%. Dit extreme percentage wordt over lange afstanden diverse keren herhaald zodat ik me nu al zorgen begin te maken over de terugreis. We besluiten eerst maar te genieten van dit prachtige berglandschap en de werkelijk schitterende bergdorpjes. In het bergdorpje Glurns/Glorenza hebben we het geluk dat we tijdens een gigantische plensbui kunnen schuilen in één van de café-restaurants aan het plein. Die weldra volstromen met tientallen fietsers... Een aangename verrassing is dat je hier ondanks het toerisme voor weinig geld lekker kunt eten en drinken. We kamperen nabij het volgende dorpje: Prato. Dagtotaal 35 km.
3 juni. Het leven is mooi. Zon, het heuvellandschap van Zuid-Tirol (met op de achtergrond de Alpen) en de vriendelijke Italianen, die hier, tot de stad Bolzano overigens nog Duits spreken. Hoewel we nog steeds dalen is de extreme steilte verdwenen. We rijden over de Via Claudia Augusta in de buurt van het riviertje de Adige door de lieflijke dorpjes Laces en Naturno en genieten van het uitzicht op de vele dorpjes die we rechts en links laten liggen. Tot we op weg naar Lagondo weer steil afdalen naar de stad Merano. We moeten hier even dwalen omdat de fietsroute om uit de stad te komen is afgesloten. Dat lukt dank zij het fietskaartje van Reitsma en de hulp van enkele fietsers die hier overigens ook de weg kwijt zijn. Hoewel Garmin ons kompas is hebben we de navigatie tot nog toe in Italië uitgeschakeld. De fietsroute vanaf de Reschenpas naar Bolzano is namelijk perfect gemarkeerd. We rijden via Gargazone naar Vilpiano waar we nu verder langs de Adige fietsen. Tot we ons bij Settequerce door Garmin naar camping Moosbacher laten leiden.We ontmoeten hier een groep Nederlandse fietsers die zich afvragen hoe wij het gepresteerd hebben om deze camping te bereiken. Zij blijken naar Reitsma 'geluisterd' te hebben en zijn eerst naar Bolzano gereden en moesten, om via een particuliere weg de camping te bereiken, de fietsen over een hek tillen. Dagtotaal 76 km.
6 juni 2006. We nemen de bus naar Bolzano, 'onze' eerste grote stad. Deze stad, met middeleeuwse straatjes en kerken, is absoluut de moeite waard. Maar omdat dit een fietsverslag is verwijzen we u voor bijzonderheden naar Reitsma of één van de vele websites...
7 juni. Vandaag fietsen we naar Trento, net als Bolzano, één van de belangrijkste culturele en historische steden van Italië. Op weg naar de Adige komen we inderdaad het hek tegen waarvoor we gewaarschuwd zijn. Wanneer we voor het hek staan gebeurt het onwaarschijnlijke: alsof we het 'Sesam open u' hebben uitgesproken gaat het hek open. Hoewel even later blijkt dat een bewoner er met zijn auto doormoet is het wonder er niet minder om... Lekker fietsen langs de Adige. Er is ook een route door de heuvels langs de Kalterer See. Als alternatief in het geval je de op den duur eentonig wordende route langs de Adige wilt onderbreken. In Trento overnachten we, omdat er geen camping is, in een grote internationale jeugdherberg. Dagtotaal 65 km.
8 juni. Naar Bardolino. Langs de Adige weer fantastisch om te rijden maar minder uitdagend voor het verslag. Bij Belluno Veronese klimmen we even het dorp in om te schuilen in een cafeetje. Met prijzen uit de vorige eeuw: voor een paar euro koek en zopie. Hoewel je in die vorige eeuw met lires moest betalen tegen dagkoers die altijd hoger was dan de prijzen op de kaart. Vanuit onze zitplaats verwonderen we ons over de parkeerproblemen die dit mini-dorpje kent. In het smalle dorpstraatje wordt dubbel geparkeerd in afwachting van een plek die vrijkomt. Het verkeer dat daardoor geblokkeerd wordt is dat kennelijk gewend want wij zijn de enige die er ons druk over maken. We klimmen en dalen en klimmen langdurig tot we vanaf Albarè Stazione in de stromende regen naar Bardolino aan het Gardameer afdalen. We gunnen ons hier de luxe van een hotel. Dagtotaal 83 km.
9 juni. Gelijk op onze nuchtere maag weer steil de berg op naar Calmasino dan onder de A22 door weer steil afdalen naar de Adige. Die blijven we, met afsnijden van bochten, volgen voor al weer een dagje uit dit maal in het schitterende Verona. Wanneer we in Verona proberen uit te zoeken waar de camping is worden we overvallen door een gigantisch noodweer. Gelukkig is er aan de overkant een café... Maar om daar te komen moeten we eerst de weg over en moeten ook nog wachten tot het stoplicht groen is. We arriveren dus drijfnat in het café. Vanuit het café genieten we vervolgens langdurig van het schouwspel op de tropische regenval... en van de lekkere hapjes die keer op keer voor ons worden klaargemaakt. Gewoon als service voor een paar drijfnatte sloebers die zo arm zijn dat ze zelfs met dit weer op de fiets moeten. Wanneer het eindelijk droog is wacht ons nog een extreem steile klim naar de Campeggio Castel San Petro. Als beloning krijgen we een plaatsje met een superuitzicht op Verona. Nou ja dat uitzicht heb je hier overal. Het kampeerterreintje is zo klein dat er alleen maar met een tentje gekampeerd mag worden. Wanneer je tentje groter is dan 2,5 m² dan moet je zo'n plaats van te voren reserveren. Het centrum van Verona bereik je via steile trappen direct vanaf de camping.
10 juni. Verona is zo mooi dat je alle bezienswaardigheden het beste even op internet kan opzoeken. Als voorproefje zie je hier alvast 'onze' foto van de beroemde arena waar jaarlijks eind juni de opera's weer starten..
Het meest spectaculaire beleven we in de buurt van de arena bij Mac Donalds. Op het terras lezen we het verzoek om geen etensresten op de tafels achter te laten vanwege de vogels... Want dat betekent maken we mee wanneer een groep meiden vertrekt zonder op te ruimen. Wanneer ze het terras nog niet af zijn worden we overvallen door een zwerm vogels die met een enorm lawaai in luttele seconden al het achtergelaten voedsel roven.
11 juni. Vandaag de Po-vlakte... Die gelijk na Verona begint. Over rustige weggetjes, dat wel, maar na de uitdagingen van de bergen wel een beetje saai. Dat geldt absoluut niet voor onze middeleeuwse pleisterplaats: Montagnana. Want daar kunnen we ons tegoed doen bij Lidl... Maar zonder dolle, de middeleeuwse en armoedige straatjes van Montagnana zijn best een bezoekje waard. Interessant is de middeleeuwse stadsmuur die bijna geheel intact is gebleven. Voor onderdak moeten we weer terug buiten de stadsmuur... Nog even terug: Bij Albaredo hebben we afscheid genomen van de Adige. Morgen hopen we de Po te zien... Dagtotaal 55 km.
12 juni. Vervolg Po-vlakte. Over Badia en Fratta in de Polésine naar Occhiobello waar we de dijk op fietsen langs de Po.
U kunt zelf zien of die rivier iets bijzonders is, zoals we dat in Nederland gewend zijn.
We fietsen een stuk langs de Po en belanden dan op camping Communale Estense ca. 3 km ten noorden van het centrum van Ferrara. Eten temidden van de uitbundige jeugd in het restaurant van het sportcentrum. Wijn wordt geschonken in 1 of 5 liter flessen. We verwonderen ons over het gemak dat kleine kinderen grote pizza's naar binnen werken... Dagtotaal 65 km.
13 juni. Ferrara behoort tot de aanbevolen historisch en cultuur interessante steden maar wij slaan deze stad even over. We komen hier namelijk ook op de terugweg (via Assisi) langs. Bovendien bereiken we vandaag de nog veel interessantere stad Bologna waar we opnieuw een dag zullen blijven. Vandaag de laatste vlakke route weer door landerijen met akkerbouw en fruit- en wijnteelt. Zo'n beetje imitatie van Nederland maar dan wel met de heerlijke warme Italiaanse sfeer. Dat wilde ik trouwens al een hele tijd opmerken... Want hoewel we zeer 'Amerikafiel' zijn kunnen we ook best de Italiaanse charme en hartelijkheid waarderen. Toch een extra dimensie die je bijvoorbeeld ook in Frankrijk mist... Tot Castenaso rijden we bijna volledig de route van Reitsma. Maar na deze plaats leidt Garmin ons over zeer brede verkeerswegen naar San Lázzaro di Sávena stadsdeel La Cicogna: Camping en jeugdherberg genaamd Centro Europa Uno. Desondanks één van de primitiefste en goedkoopste campings ooit.. Met als troost dat Mac Donalds niet ver is... Dagtotaal 58 km.
14 juni. verblijf in Bologna. We willen u de scheve torens van Bologna niet onthouden:
15 juni. Vandaag de zwaarste étappe over de Passo del Raticosa, gevolgd door nog 3 bergtoppen. Deze bergketens maken deel uit van de Apennijnen. De eerste 22 km fietsen we rustig in het dal van Zena. De klim naar de Raticosa is dan nog 7 km, met soms hele stukken met een stijgingspercentage van meer dan 10%. Maar gelukkig hebben we onderweg gezelschap van een hele groep fietsers waarvan sommige net als wij de kunst van het duwen beoefenen. Van hen leren we ook de beste fietstechniek: je moet in alle versnellingen proberen hetzelfde, liefs rustige, pedaalomloopritme te houden. Voor de eerste keer lukt het ons nu om op de fiets te blijven zolang het stijgingspercentage onder de 8-10% blijft. Wanneer we boven op de pas arriveren wordt er door de groep fietsers, die hier bezig is zich te verzamelen, zelfs geapplaudisseerd. Mede daardoor is deze klim voorgoed in ons geheugen gegraveerd.
Richting Florence staat er inmiddels op de borden... Afdalen naar Pietramala en even later weer klimmen naar Cogviláio en Traversa waarna we eindelijk de laatste passo della Futa bereiken. Inderdaad vergeten we door de snelheid de hiertussen voorkomende steile afdalingen te vermelden... Tenslotte freewheelen we heerlijk naar de camping in Monta di Fò, alwaar we op camping 'Il Sergente' nog net op tijd zijn voor het laatste kampeerplekje en een heerlijke duik in het zwembad.
Dagtotaal 59 km.
17 juni. Onwaarschijnlijk maar waar: vandaag rijden we naar het volgende hoogtepunt Florence... We beginnen met een steile afdaling. Reitsma: de steile afdaling naar San Piero biedt riante uitzichten op het dal van de Sieve en de bergen daarachter. Niets aan toe te voegen... Behalve dan dat we zo vrij zijn San Piero en de volgende bergroute naar Florence links te laten liggen en te kiezen voor de door Garmin aanbevolen route door het dal... Heerlijk toch dat Garmin ons vandaag zo ontziet na de inspannende dag gisteren? Toegegeven: we missen daardoor wel het uit de Etrusken tijd historisch belangrijke plaatsje Fiésole. Maar met Florence in het vooruitzicht is ons verdriet daarover snel over. Dus rijden we rustig via San Stéfano a Cornetole, Váglia en Montorsoli Stazione. De zeer lange afdaling tot in het centrum van Florence is weer het noemen waard... Evenals in Verona ligt de camping weer op een berg met een machtig uitzicht op de stad zo dichtbij dat de stad bij wijze van spreken direct aan je voeten ligt.. Maar verder gaat iedere vergelijking met camping Michelangelo in Florence mank. De camping is met name voor jongeren aantrekkelijk: een zeer groot terras en tot 12 uur 's nachts disco, daarna gaat het feest gewoon tot de ochtend door want bier en literflessen wijn zijn beschikbaar in de automaat. Maar eerlijk gezegd hebben we zo'n gezonde slaap dat het ons niet heeft gestoord.
18/19 juni verblijf in Florence. In één woord geweldig. Florence overtreft onze stoutste verwachtingen. Eerlijk gezegd had ik een beetje opgezien tegen het drukke toerisme, maar Florence is door de prachtige beelden, kerken en musea zo overstelpend interessant dat onze aandacht daar volledig naar uitging. Deze overvloedige aanprijzing moet voldoende zijn om een reis naar Florence te boeken...en voor details kunt u beter bij een historicus terecht. Wanneer iemand een leuk verhaaltje heeft dan zal ik dit met bronvermelding graag toevoegen...
20 juni. Om uit Florence weg te komen moeten we vele bergen overwinnen... tot we in Montagnana van de vermoeienissen kunnen uithijgen met lekkere broodjes en fruit dat we hier op de markt kunnen inslaan. Tot Romita rijden we dan over rustige weggetjes waarbij we niet zullen klagen over een enkel steil klimmetje. Dan even over de Strada Cassia waar we voor de eerste keer op ouderwets Italiaanse manier worden belazerd door een koopman met een snackcar. De man was eerst zo vriendelijk om ons van zijn zure pruimen uit eigen tuin te laten proeven en rekent dan vervolgens € 20 voor 2 droge broodjes met worst die we ook al niet te pruimen vonden. Bah... meer wil ik er hier niet over zeggen maar heb wel grote spijt dat ik dat daar niet tegen die koopman heb gezegd. Vervolgens rijden we via San Donato en Castellina in Chianti (...) naar Quercegrossa alwaar we in Agritorismo Casalcallo een kamer hebben gereserveerd. De ontvangst op dit wijngoed met een glas wijn is uitzonderlijk ook al omdat we geen woord van het rappe Italiaans kunnen verstaan. Op hun beurt begrijpen zij ook geen woord van ons Engels... Wat niet weg neemt dat we 's avonds ons heerlijk aan de Chianti te goed doen.
21 juni. Bezoek per bus aan Siena. Deze stad valt ons, ondanks de uitbundige beschrijving in het boekje van Reitsma, na het machtige Florence wat tegen. Dat komt misschien ook omdat we wat museummoe beginnen te worden..
22 juni. Afdalen naar Siena met schitterende uitzichten op het parklandschap. Na Siena klimt de weg weer keer op keer terwijl met het stijgen het landschap steeds kaler wordt... We rijden vandaag maar een klein stukje om op de camping in Casciano di Murlo nog lang van het zwembad en de zon te kunnen genieten. Trouwens na die tropische regenbui in Verona hebben we onafgebroken mooi weer. Hoewel we een temperatuur van 40° ook bij de categorie slecht weer rekenen. We houden u op de hoogte. Vandaag was het maar 38°... De camping (Soline) ligt op de top van de berg dus met schitterend uitzicht. Daarvan zijn al te veel Nederlanders op de hoogte want het barst er hiervan in het zwembad.
23 juni. Afdalen naar het dorp voor het ontbijt. Hier begint weer een schitterend parkoers in het naakte landschap tot we bij een afslag voor Buonconvento belanden. Reitsma en de wegwijzers naar Montalcino willen hier rechtdoor maar ik verlaat mij op Garmin en sla rechtsaf. Blijkens de bordjes zitten we hier op de via Francigina, de historische pelgrimsroute naar Rome. Niets aan de hand want we rijden hier lekker rustig tot de weg na enkele kilometers onverhard wordt. Maar met de paden langs de Rijn nog in het geheugen laten we ons niet gek maken... Gewoon doorrijden tot de onverharde weg over gaat in grind, tot de grindlaag zo dik wordt dat we van de fiets moeten, tot het grindpad zo steil klimt (20%) dat we de fiets er met geen mogelijkheid doorheen meer kunnen trekken, zelfs niet met afgekoppelde BOB's, tot we, na lang aarzelen, ten einde raad, besluiten om hulp te vragen bij een boerderij. Waar we het grote geluk hebben dat daar een 'baklader' staat... waarvan de eigenaar bereid is ons te helpen. Wanneer onze fietsen en Bob's zijn opgeladen kan Fer alleen mee wanneer hij bereid is zijn lichaam tussen de fietsen te persen. Ja maak u over Loes geen zorgen want die heeft een riante geveerde zitplaats naast de chauffeur. En zo rijden we al stotend en met rukken omhoog en opzij ca. 2 km de berg op. Ja dit is nog veel erger dan een tour in de reuzenachtbaan bij Disney in Orlando, Florida.
Montalcino is een middeleeuws stadje (op de top van een berg) in het belangrijke wijngebied van de Brunello, gegarandeerd één van de beste wijnen van Italië. De wijn wordt hier in ...tig zaken aangeprezen en verkocht. De Brunella is echter zeer prijzig, dus kopen we voor een vierde van de prijs een zelfde type wijn die, volgens de wijnhandelaar, op zijn minst aan dezelfde kwaliteit voldoet. We overnachten bij Anna... dank zij het feit dat zij geen woord Engels spreekt lukte het ons bij het reserveren niet tot een prijsafspraak te komen. Voor een extreem klein kamertje betalen we vervolgens € 75,--. Toegegeven het is wel in een zeer toeristisch dorpje...
24 juni. Naar Casteldelpiano volgens de route van Reitsma wat ook de instemming heeft van Garmin. We hebben de optie 'onverharde wegen toestaan' natuurlijk eerst uitgezet. Na een lange afdaling arriveren we in San Angelo in Colle. Wanneer we de kaart raadplegen blijkt dat we de route van Reitsma gemist hebben en op weg zijn naar de Strada Cipressino, die (ook) naar Casteldelpiano loopt... Dus wanneer u Reitsma wilt volgen moet u goed uitkijken want er lopen vanuit Montalcino 3 wegen het dal in. We kunnen vandaag weer lekker oefenen in klimmen maar minder steil dan het Reitsmapad. Okay, de strada is niet echt een aanrader. Hoewel de omgeving hier overal schitterend is. De beheerder van camping Residence Amiata in Casteldelpiano is de vriendelijkheid zelf, heerlijk om mee te maken.
25 juni. Verblijf in Casteldelpiano want het is boven de 40° en we hebben geen haast...
26 juni. Afdalen naar Arcidosso is geen punt wel de langdurige, steile klim, daarna. In San Fiora besluiten we bij de koffie de route van Reitsma voor gezien te houden. Op zijn kaartje zien we namelijk dat we na een afdaling tot 5x toe trajecten met een stijgings-percentage van boven de 10% moeten klimmen. We volgen dus Garmin en klimmen verder naar Saragiolo en volgen dan de zeer lange afdaling over de SP 66 tot de Strada Provinciale de Reitsma boven Selvena. Bij Castell'Azarra rijden we, weer zonder Reitsma, binnendoor (een zeer rustige route) via Montevitozza naar Castell'Ottieri en verder via Pratolungo naar het middeleeuwse Onano. Dit dorp doet ook Reitsma aan die hier naar het Lago di Bolsena de omweg over Grotte di Castro volgt. Maar het is inmiddels zo extreem warm (ver boven de 40° C) dat we geen zin hebben het boekje van Reitsma met ons zweet te bevuilen. Dus volgen we Garmin i.c. de kortere afsnijding over Gradóli. Aan het meer zijn we na 70 km op de zeer rustige camping ' La Grata' zo moe dat we zelfs geen fut hebben het meer in te duiken. Hoewel het meer volgens de campingeigenaar zo zuiver is dat je het water zou kunnen drinken.
27 juni. Langs het meer fietsen naar Capodimonte met onderweg als afwisseling plotseling een extreem steil weggetje. Dan via Tuscania naar Vetralla. We vervolgen hier de verkeersweg SP 15 naar Botte omdat het alternatief van Reitsma diep het dal in om daarna gelijk weer te stijgen ons niet aanspreekt... Dan van de verkeersweg af de SP 87 met zware stijgingen en dito afdaling naar het Lago di Vico. Dan bij Punta del Lago moeten we links aanhouden maar in plaats daarvan dalen we af naar Ronciglione. Omdat ik die plaats door dat boekje van Reitsma in mijn kop heb en per ongeluk de aanwijzing van Garmin negeer. Nog veel stommer is dat ik daarna weer terug rijdt de helling op. Ik gebruik weer even de ik-vorm omdat Loes weer fungeert als lijdzaam slachtoffer. Weer boven klimmen we nog veel verder tot we op de top de SP 67 inslaan om langdurig af te dalen naar de middeleeuwse plaats Caprarola. Het fantastische Palazzo Farnese hier is een oponthoud waard. Hoe we dat weten? Natuurlijk van Reitsma... Hierna is Fabrica di Roma niet ver meer. Als beloning omdat het morgen de laatste fietsdag is naar de camping van Rome overnachten we in hotel Falisco. De ontvangst hier met bier en frisdrank brengt onze stemming op ongekende hoogte. Ik weet het: een stemming is niet hoog of laag... maar ik kan het momenteel niet beter uitdrukken. Suggesties welkom... Dagtotaal 85 km, exclusief het uitje naar Ronciglione.
28 juni. Afdalen over de verkeersweg naar de drukke stad Citta Castellana. Dan in de buurt van de spoorlijn over de SS3 tot Stazione Paradiso rechtsaf de SP 78 op naar Faléria waar het spel met klimmen en dalen weer begint. Naar Sacrofano zijn de extreme afdalingen en stijgingen geen kinderspel meer. Want ondanks onze geweldige ervaring moeten we toch weer een aantal malen van de fiets af. Sacrofano is voor ons een plaats om nooit te vergeten. Let op: want later horen we van ervaren Reitsma-gangers dat ook zij vanaf deze plaats gingen dwalen en zo erg dat onze belevenis hier een zwakke afspiegeling is van de ellende die zij moesten meemaken. Zoals u kunt verwachten speelt bij ons Garmin weer een hoofdrol. Het avontuur begint op het lieftallige pleintje in Sacrofano. Loes rijdt zoals vaak weer voor en volgt natuurlijk de richtingaanwijzers. Zonder twijfel volgt zij de aangegeven route naar Rome... Nageschreeuwd door Fer: Verdorie Loes kom terug je zit verkeerd. Maar Loes is begonnen aan een steile afdaling en hoort Fer niet. Na ca. 4 km is zij beneden en zo goed even op Fer te wachten. Die in plaats van haar om te omhelzen van blijdschap brult: we moeten terug. Die instructie komt niet van hemzelf maar van zijn apparaatje... Normaal past Garmin zich aan de gereden route aan en eist alleen dat je terugmoet wanneer er geen alternatieve route bestaat. Maar Loes weet het zeker en Garmin ook, dus vragen we aan een passerende automoblist als 'mediator' dus bemiddelaar op te treden. Die verwijst ons dus (...) weer terug naar Sacrofano. Weer 4 km de helling op, nee dat voelt niet echt als een overwinning. Zeker niet als op het pleintje blijkt dat er volgens de richtingaanwijzers 2 wegen (in dit geval...) naar Rome voeren. Kennelijk zat Loes op de route van Reitsma, maar genoeg daarover... We volgen dus Garmin en belanden dan al spoedig bij Stazione di Sacrofano op de drukke verkeersweg SS3 naar Rome. Daar lunchen we in een restaurant waar het vlees alleen in porties van 2 tot 3 kilo wordt verkocht.
Wanneer zo'n portie toch aan de ruime klant is mag je het eventuele restant in een doggy-bag meenemen. Dus bestellen we maar spaghetti en verwonderen ons over de afschuwelijke vreetpartijen en de hoeveelheden vlees die in de afvalcontainer verdwijnen. Dan nog even op de verkeersweg tot er gelukkig een afslag komt: over de Viale di Villa Romana bereiken we de Via Tiberina waar we spoedig op camping Tiber aan de rivier met die naam arriveren.
Wat een geweldige camping is: met gratis vervoer naar het station in Prima Porta waar je voor een euro met de trein naar het Centrum van Rome kunt. Verder is er een goedkoop maar prima restaurant en een supermarkt. Er staan ca. 10 computers gereed om gratis te internetten, weliswaar zijn ze door de vele jongeren bijna onafgebroken bezet.
's Avonds om 21.00 uur arriveert er nog een dodelijk vermoeide fietser. Hij heeft uren gedwaald na bij Sacrofano verkeerd te zijn gereden. Uiteindelijk arriveerde hij in Prima Porta en moest toen de camping nog gaan zoeken. Dagtotaal 58 km.
>
27-6/1-8 Verblijf in Rome. Te mooi om niet te verwijzen naar al de informatie op internet. We besluiten te vluchten uit de hitte (> 40°) met de trein naar München. De fietstocht vanaf de camping langs de Tiber naar het Termini station (ca 24 km) is een absolute aanrader. Jammer dat veel fietsers zich daarheen met een taxi laten brengen!
In München is het 16° en regent het... die bui duurt nog weken. Zelfs als de zon even doorbreekt regent het door...
Dat hebben we nog niet eerder meegemaakt.
Fietsafstand München - Nordhorn: ca. 1000 km + 72 km, namelijk de afstand van Wiesbaden naar Koblenz die wij per boot hebben afgelegd.
Wij gebruikten de fietskaarten van de ADFC (Allgemeiner Deutscher Fahrrad-Club).
Meer foto's op:
webshots
Zie ook onze website..
Reacties graag per mail...
6 mei. We proberen nog een keer te rijden volgens de gedownloade route. Tot we op weg naar Erle weer de opdracht 'terug' krijgen. Daar zijn we inmiddels aangewend. Waar we niet aangewend zijn is dat we gelijk daarna weer terug moeten. Om gek van te worden, vindt Loes. Volgens mij moet je daar aanleg voor hebben. Dus besluit ik de opdrachten te negeren en te rijden volgens kompasrichting. Met vreugde zie ik vervolgens dat deze beslissing ook de goedkeuring van het GPS toestel heeft. Laat ik het toestel verder maar Annie noemen dat schrijft sneller... We rijden nu verder volgens de kaart in samenwerking met Annie. Je kunt ook zeggen dat je je verstand moet laten werken en de aanwijzingen van Annie alleen moet volgen als je er zeker van bent dat ze kloppen. Maar zo is er heel veel tijd verloren gegaan. We vragen daarom aan Annie naar de dichtstbijzijnde overnachtings-mogelijkheid. En zo brengt Annie ons naar het romantische Marienthaler Gasthof. Aantal km 52
7 mei. Gezellig het centrum bezoeken in Wesel. Hoewel we gepland hadden hier de Rijn over te steken volgen we Annie. Dit te meer omdat het inmiddels giet en ik geen zin heb in de regen de kaart op te zoeken. Zo belanden we op een mooi fietspad hoog boven de Rijn. Waar we vervolgens door de storm van worden afgeblazen. Ja vreselijk zielig. Na 5 weken schitterend weer moeten wij de tol betalen. In het gehucht Alt Walsum, gemeente Duisburg, vluchten we voor de regen een café in vol met oudjes. Een dametje schreeuwt naar ons of we onmiddellijk die vlaggetjes van onze fiets willen halen. Ze is namelijk in het bezit van enkele oorlogssyndrooms en die vlaggetjes voeren haar terug naar de Krieg. Op aandringen van Loes krijg ik medelijden en ben zo goed mij buiten in de regen te begeven om de vlaggetjes te verwijderen konform de geuite wensen. Even later gaat de reis verder per veerpont naar Orsoy. We overnachten in Rheinhausen in een hotel vanwege de regen. Aantal km 56
8 mei. We moeten weer van de Rhein af en bereiken naar veel heen en weer gefiets Krefeld. Inmiddels heb ik geleerd met het GPS toestel om te gaan. In plaats van de route te navigeren, navigeren we direct naar de camping aan de Rijn met de veelbelovende naam: Azur Campingpark. Het is namelijk net even droog en we verlangen er al dagen naar ons tentje op te zetten. Vanaf het tijdstip dat de tent staat regent het bijna onafgebroken tot in de vroege ochtend. De AZUR camping ligt dan bijna geheel onder water... Aantal km 17
9 mei: We vertrekken met een flesje actimel in onze kraag op weg naar een bakker om dat karige ontbijt zo snel mogelijk aan te vullen. Heerlijk dat bijna ieder dorpje in Duitsland een bakker heeft waar je voor weinig geld koffie en al dan niet belegde broodjes kunt bestellen. Zo ook in Strümp... De eerstvolgende grotere stad is Neuss, waar we 'zum Einkaufen' in het voetgangersgebied dwars door het centrum fietsen. Ja er is natuurlijk geen betere manier dan fietsen om Duitsland, of welk land dan ook, te verkennen. Na Neuss zitten we weer aan de Rijn met fietspad. We zetten de GPS op 'hemelsbreed' en rijden door het fietspad te volgen prompt in de fuik d.w.z. een diep ingesleten bocht van de Rijn. Een omweg van meer dan 5 km, terwijl er rechtdoor ook een weggetje loopt die deze bocht afsnijdt... Omdat het inmiddels ook weer regent besluiten we zo snel mogelijk naar een hotel in Keulen te navigeren. Niet alleen slipt Loes hier in een tramrails; niet alleen zit dat hotel vol, maar we horen ook nog dat alle hotels in Keulen vermoedelijk vol zitten vanwege het feit dat ze het in Keulen nodig vonden een congres te organiseren. Let wel zonder het fatsoen in acht te nemen ons daar tijdig over te informeren. We fietsen dus op goed geluk naar de Dom in de hoop dat er daar voor pelgrims, desnoods bij het leger des heils, een plaatsje vrij is. Maar gelukkig hoeft het zover niet te komen. Vlak bij de Dom is er namelijk een hotel waar ze ons graag willen huisvesten. Ongeacht het feit dat we onze besmeurde fietsen over het tapijt door de eetzaal moeten manoeuvreren teneinde de binnenplaats te bereiken. Stel je voor: eerst trapop en trapaf met de fietsen en daarna nog een keer met de aanhangers. De eigenaars van het hotel zijn gelukkig Turken want Europeanen hadden ons dit nooit toegestaan, denken we. Aantal km 90
10 mei. Over het Leinpfad heerlijk fietsen langs de Rhein. Met uitzicht op o.a. het Siebengebirge...
Via Bonn bereiken we camping 'Goldene Meile' in de buurt van Remagen. Aantal km 58
12 mei. Na een rustdag via Andernach naar Koblenz. In deze toeristenstad hebben we een onaangename ervaring. Na in een kiosk onze lunch te hebben besteld wordt er moeilijk gedaan als we vragen of we onze flessen mogen vullen met leidingwater. Water verkopen ze in flessen en leidingwater moeten zij ook betalen... Zoveel 'Gastunfreundlichkeit' hebben we niet vaak meegemaakt. Weer verder langs de Rhein via Boppard naar Sankt Goar. De gastvrije camping ligt bovenop de berg.. Na 86 km slapen we als marmotten...
13 mei. Weer langs de Rhein via Bacharach naar (industriegebied)Bingen en vervolgens door een prachtig natuurgebied met fruitbomen naar Mainz. Voor Mainz lijkt het wel of we door Turkije fietsen. Een groot gebied met tientallen volkstuinen waar door de Turkse bevolking hard gewerkt wordt... Even na Mainz overnachten we in Laubenbach aan de Rhein op een beetje primitieve camping. Dagtotaal 67 km.
14 mei. Op weg naar Nackenheim wordt het pad langs de Rijn plotseling geblokkeerd. Ca. 5 km weer terug? Dat nooit... vindt Fer. Er loopt namelijk een paadje steil tegen het talud op. Dus sjorren we de fietsen met aanhangers naar boven richting snelweg. Dus sjouwen we de fietsen en daarna de aanhangers vervolgens over de vangrail en even later weer successievelijk terug.
Ongelooflijk, dwaas en onverantwoord maar waar... Op naar Nackenheim waar we ons, om bij te komen, trakteren op een extra ontbijt. Dan over de Kahlenberg en Fockenberg met schitterende uitzichten naar Nierstein aan de Rijn. Dan in de regen naar Mac Donalds in Worms waar we wachten tot we een ons wegen... op beter weer. Na 2 1/2 uur besluiten we in een hotel te overnachten. Het GPS toestel zoekt voor ons een hotel midden in het centrum uit. Ook de volgende dag regent het nog dus nemen weer een dagje vrij...
Dagtotaal: 67 km.
16 mei. Vandaag een mijlpaal: we nemen afscheid van de Rijn. We rijden naar Neckarstadt/Mannheim en vluchten weer naar Mac Donalds. De reden laat zich raden. Maar we kunnen hier niet de hele dag schuilen dus rijden we verder. Het GPS toestel staat nog op mooi weer d.w.z. zoek de fietspaden... Dat betekent dat we verschrikkelijk verdwalen. Waarom ik ons niet gewoon naar de volgende stad laat navigeren zal altijd een raadsel blijven. Te dom en te nat waarschijnlijk... Zo belanden we na een uur weer bij dezelfde Mac Donalds. Vreselijk hoe we de pest erin hebben en Loes maar schelden op het GPS toestel: Gooi dat ding toch weg... Ik besluit de kaart erbij te nemen en vervolgens de verkeersborden te volgen... Het is vandaag beslist niet onze geluksdag... Want nadat we een beetje op weg zijn lazer ik plotseling van de fiets omdat ik slip in een gat... Dan is Loes aan de beurt met haar eerste lekke band. We belanden opnieuw uit koers in Lampertheim op de L 3110 en zoeken dan een zijweg richting de Neckar. Die is er pas na bijna 10 km in Hüttenfeld. Daar vinden we langs de Schwarzer Graben een fietsroute naar Weinheim. Zeiknat en besmeurd belanden we daar tenslotte in hotel de Alte Pfalz. Dagtotaal 52 km.
17 mei. Op naar de Neckar. Onderweg in Leutershausen is er zo waar een fietsenmaker waar we een nieuwe binnenband willen kopen. Maar die fietsenmaker is gesloten. Volgens de inwoners gaat hij nooit open op Hemelvaartsdag... We hadden er absoluut geen benul van dat het een feestdag was... Aan de Neckar genieten we van het uitzicht op het kasteel in Heidelberg.
Op de camping nabij Neckargemünd huren we een blokhut want het is hier vreselijk nat en het weer zeer onbetrouwbaar... Dagafstand 25 km.
18 mei. We zien de zon... Wanneer we de Neckar gepasseerd hebben is er zowaar een fietspad. We merken eindelijk weer dat fietsen niet alleen afzien is. We genieten van de machtige uitzichten op de wijnbergen langs de Neckar. Het wordt steeds drukker met fietsverkeer; velen hebben de vrijdag na Hemelvaart een vrije dag en het is volgens een bewoner in Ersheim het mooiste gedeelte van de Neckar. Nabij Neckargerach passeren we de Neckar weer. Wanneer we het Neckarkanal zijn overgestoken is de camping in Neckarsulm nabij Heilbronn niet ver meer. Hoewel we wel eerst heel Neckarsulm moeten om fietsen. De camping is mudvol vanwege de Audidag. Ons toch kleine tentje past nauwelijks op het ons aangewezen plekje. Dineren in het zwembad met uitzicht op mensen die in de golfstroom spartelen is weer wel leuk. Dagtotaal 73 km.
19 mei. We laten de drukke stad Heilbronn rechts liggen en fietsen over wegen naar Weinsberg, genoemd naar de gelijknamige berg die hier heel mooi steil omhoog rijst.
Op weg naar Untergruppenbach krijgen we voor het eerst een steile en lange klim voor onze wielen. Met een stijgingspercentage van boven de 10%.. Dus stappen we af en leren de techniek van 'Fahrradschieben'. Na Ilsfeld kunnen we het geleerde in praktijk brengen. Inderdaad u heeft gelijk het is voor beginners opnieuw te steil. Bij Hessigheim over de Neckar en dan klimmen en dalen door het heuvellandschap tot Grossingersheim. Dan tot mijn spijt 2 x over de Neckar omdat de directe route naar Freiburg am Neckar ons wordt ontraden. In Freiburg is het groot feest zodat we blij zijn met het laatste plaatsje in het hotel. Dagtotaal 42 km.
20 mei. Een heerlijke zonnige dag: met als gevolg dat Loes er enorm de spurt in zet.. We fietsen eerst naar Ludwigsburg en dan een mooie route langs de Neckar naar de camping in Bad Cannstatt een voorstad van Stuttgart. Door al de verkeerswegen is het hier wel heel lawaaiig. Km 25.
21 mei. We ontdekken Stuttgart... In het centrum flaneren op de Königsstraße.
22 mei. Vandaag kommer en kwel dus lees lekker verder... We starten langs de Neckar en stuiten dan na 5 km op een barricade. Ze zijn het fietspad aan het vernieuwen om het u straks naar de zin te maken. Maar omdat onze fiets geen achteruit heeft hebben we er enorm de pest in. Er zijn hier wel zeer steile trappen maar dat is met een beetje fiets geen optie. Dus terug naar de camping en gewoon opnieuw beginnen... We rijden nu via het Mercedesmuseum en proberen op het GPS toestel de Neckar in de gaten te houden. Dat mislukt totaal want na een uur zijn we weer in Bad Cannstadt bij de Burger King waar we gisteren een milkshake hebben verorberd. Gedesillusioneerd besluiten we hier eerst maar koffie te gaan drinken... We starten vandaag dus voor de derde keer en proberen het nu via het centrum van Stuttgart... Na langdurig klimmen, zonder de overtuiging echt op weg te zijn, krijg ik het lumineuze idee om ons eindelijk te laten navigeren. In plaats van onze richting te vervolgen wijst de snelste route via GPS ons weer terug. Dus racen we met een gevaarlijk tempo naar beneden... tot we bij een tunnel belanden waarin het verboden is voor fietsen... Dat kreng van een Garmin leidt ons dus via een autoweg terwijl ik duidelijk de optie 'fiets' heb ingesteld. Dat zou zo erg nog niet zijn als we hier niet voor een hoge berg zouden staan. Zo hoog dat omstanders ons aanraden het bergtreintje te nemen.
Daarna leidt Garmin ons door berg en dal netjes naar het dorpje Neuhausen auf den Fildern. Dagtotaal exclusief omrijden 33 km.
23 mei. Met Garmin naar Neckartailfingen a.d. Neckar. Vandaar fietsen we weer lekker langs de Neckar naar de camping in Tübingen. Wanneer het tentje staat begint er een gigantische regenbui.
's Avonds gezellig eten met 6 fietskoppels die ook op weg naar Rome zijn. Dat zijn natuurlijk Nederlanders; ze volgen 'lekker makkelijk' de Reitsma
route. Met constant het reisschema op oogafstand. Gelukkig zeggen ze dat ze ondanks de perfecte route-aanwijzingen ook wel eens dwalen. Morgen hebben ze 'volgens Reitsma' de zwaarste dag van de route. Omdat er in Italië weinig fietspaden zijn en er geen gedetailleerde kaarten bestaan waarop de route is ingetekend hebben wij deel 2 en 3 van Reitsma ook in de tas... Tenslotte: de campingeigenaar is de vriendelijkheid in eigen persoon. Dagtotaal 35 km.
25 mei. Na een rustdag in het toeristische Tübingen rijden we naar Rothenburg am Neckar (niet voor Reitsma-fans). Daar verlaten we de Neckar definitief en volgen de fietsroute gemerkt HZ (Hohenzollern). Dan gaan we opnieuw de fout in. Op een kruispunt bij een boerderij staat namelijk een verwijzing naar de plaats waarnaar we op weg zijn: Hechingen. Het paadje dat we inslaan wordt echter voor fietsen al spoedig onbegaanbaar. Bovendien nemen we op een splitsing de verkeerde afslag en moeten de fietsen + die krengen die er achter hangen dan even later over rotsen slepen. Wanneer ik te voet op verkenning uitga blijkt dat het rotspad verderop weer in een weggetje overgaat. Dus slepen we alles voort, in plaats van terug te gaan tot het laatste HZ merkteken dat we gezien hebben. Stom want dat is het eerste wat we aan anderen vertellen: wanneer je verkeerd bent, ga terug in plaats van te (ver)dwalen. Uiteindelijk komen we de worsteling te boven en komen dan weldra in Schwaldorf. Ca. 2 km van Rothenburg. Voor zover jullie net als Loes niet willen begrijpen waarom ik steeds verkeerd fiets: dat komt omdat we op fietspaden willen rijden waarop je zonder track niet kunt navigeren... Dus navigeren we vandaag verder over wegen en bereiken na veel te veel stijgen uiteindelijk Balingen. Nee over dalen horen jullie me niet klagen.. In Balingen belanden we in een duur hotel omdat de jeugdherberg volgens een bewoner boven op een berg zou liggen. Met spijt constateer ik later dat dit onzin is. 'Ik' want Loes laat zich graag verwennen. In dit geval hebben we op de kamer een televisie met een grootbeeld lcd scherm... Toegegeven: het ontbijt de volgende morgen is fantastisch. Aantal km: 45
26 mei. Richting Laufen. Advies: navigeren want anders is het door te weinig verkeersborden dwalen... Misleidend is dat het hele gebied onder Albstadt valt terwijl dat op de kaart veel noordelijker ligt. Via Straßberg naar Stetten an kalten Markt, tussen 2 bergen, en dan een lange afdaling naar de Donau. Hier moeten volgens de kaart 2 campings liggen. Maar volgens Landgasthaus Mühlenwerk is er hier alleen een plek aan de Donau waar
'Jugendliche' zich soms komen uitleven. Maar als we heel graag willen mogen we op hun grond aan de Donau een plekje zoeken. Daar maken we natuurlijk graag gebruik van. Aantal km 35.
27 mei. Na de Donau klimmen we over een binnenweg naar Messkirch. Daar pakken we de Schwäbische-Alb-Radweg op, die hier tot Schwackenreute, betrekkelijk vlak, door het rivierdal van de Ablach loopt.
Daarna volgt de fietsroute een lange en soms extreem steile afdaling via Winterspüren naar de Bodensee. We moeten dus langdurig remmen: gevaarlijk want grote delen zijn onverhard en door de langdurige regenval bedekt met modder. We hebben gelukkig hydraulische remmen waar je hier door het langdurig moeten knijpen bijna niet zonder kunt. Het laatste stuk naar Ludwigshaven, over de K 6174, hebben we uitzicht op de Bodensee. Dagtotaal 42 km.
28/29 mei. Meer dan 48 uur regen. In de Alpen sneeuwt het. Volgens bewoners komt het vaak voor dat het dagenlang aan de Bodensee regent. Om die reden stellen we het vertrek uit en nemen om de tijd te doden de trein naar Constanz. Zo kunnen we weer een stad op de lijst van steden die we bezocht hebben toevoegen. Maar in de regen zien alle steden er hetzelfde uit: triest.
30 mei. Eindelijk droog en een mager zonnetje. Tijd voor een lekker fietstochtje langs de Bodensee. Na dagen weer voor de eerste keer een vlak parkoers. Genieten van de uitzichten op de besneeuwde toppen van de Alpen. We overnachten op de camping ca. 4 km voorbij Lindau. Dagtotaal 75 km.
31 mei. De grens met Oostenrijk is maar een paar trappen en na 5 km zitten we al in Bregenz. Vanaf hier hebben we behalve Garmin ook de reisgids en route van Reitsma tot onze beschikking. We passeren de Bregenzerach en rijden dan naar de Rijn. Daar staan we voor de keuze: met Reitsma de Rijn over of de bordjes van de fietsroute volgen direct naar Lustenau. We laten Garmin beslissen dus rijden we rechtstreeks naar Lustenau. Alwaar we Reitsma kunnen oppikken. Langs de Rijn hoewel het paadje hier vaak zeer slecht is. De grens met Zwitserland loopt hier door de Rijn. Die we in tegenstelling met Reitsma in de buurt van Widnau passeren. Nabij Hohenems passeren we de Rijn en dus de grens weer en zoeken het beroerde fietspad van Reitsma langs de Rijn weer op. Nabij de grenspost van Meiningen verlaten we de Rijn en rijden naar het toeristische stadje Feldkirch. De gemarkeerde fietsroute naar Bludenz klimt hier met de A 14 tot Fellengatter. Naar Frastanz richting Nenzing waar de fietsroute wegens wegwerkzaamheden tot Bludenz wordt omgeleid. Het landschap met rondom de in de bergen talrijke dorpjes is schitterend maar wij hebben hier (te) weinig oog voor want Bludenz lijkt in plaats van dichterbij steeds verder weg te liggen. Toch zitten we ook volgens Garmin op de juiste weg. Maar leg Loes dat maar eens uit, die plotseling haar vertrouwen in Garmin weer heeft opgezegd. We zijn op de camping in Bludenz nog net op tijd om de tent op te zetten. Inderdaad valt de regen daarna weer met bakken uit de hemel. En de vooruitzichten zijn slecht tot zeer slecht... Dagtotaal 66 km.
1 juni. De campingbeheerster verklaart ons voor gek als we met dit weer de bergen in willen fietsen. En er is een goed alternatief: Vanuit Bludenz gaat er een trein door de Vorarlberg naar Landeck. Vandaar uit kunnen we de dag daarna per bus over de Norbertshöhe naar Nanders. Het laatste stuk tot de Italiaanse grens en over de Reschenpas mogen we weer fietsen. We klimmen die honderd meter hoogteverschil met plezier want we voelen ons best een beetje schuldig het ons zo gemakkelijk te hebben gemaakt. Na de Reschenpass volgt Resia aan het Resiameer met de verdronken toren:
Die toren staat daar als herinnering aan het dorp Resia dat haar bestaan moest opofferen aan het stuwmeer. Vanaf Nauders volgen we de historische route 'Via Claudia Augusta' dat recent als cultureel project als fiets- en wandelpad met Europees geld werd gerealiseerd. Na Resia voert dit pad ons langs het Haidermeer en vervolgens via Burgusio zeer steil de berg af het dal in met een dalingspercentage tot 20%. Dit extreme percentage wordt over lange afstanden diverse keren herhaald zodat ik me nu al zorgen begin te maken over de terugreis. We besluiten eerst maar te genieten van dit prachtige berglandschap en de werkelijk schitterende bergdorpjes. In het bergdorpje Glurns/Glorenza hebben we het geluk dat we tijdens een gigantische plensbui kunnen schuilen in één van de café-restaurants aan het plein. Die weldra volstromen met tientallen fietsers... Een aangename verrassing is dat je hier ondanks het toerisme voor weinig geld lekker kunt eten en drinken. We kamperen nabij het volgende dorpje: Prato. Dagtotaal 35 km.
3 juni. Het leven is mooi. Zon, het heuvellandschap van Zuid-Tirol (met op de achtergrond de Alpen) en de vriendelijke Italianen, die hier, tot de stad Bolzano overigens nog Duits spreken. Hoewel we nog steeds dalen is de extreme steilte verdwenen. We rijden over de Via Claudia Augusta in de buurt van het riviertje de Adige door de lieflijke dorpjes Laces en Naturno en genieten van het uitzicht op de vele dorpjes die we rechts en links laten liggen. Tot we op weg naar Lagondo weer steil afdalen naar de stad Merano. We moeten hier even dwalen omdat de fietsroute om uit de stad te komen is afgesloten. Dat lukt dank zij het fietskaartje van Reitsma en de hulp van enkele fietsers die hier overigens ook de weg kwijt zijn. Hoewel Garmin ons kompas is hebben we de navigatie tot nog toe in Italië uitgeschakeld. De fietsroute vanaf de Reschenpas naar Bolzano is namelijk perfect gemarkeerd. We rijden via Gargazone naar Vilpiano waar we nu verder langs de Adige fietsen. Tot we ons bij Settequerce door Garmin naar camping Moosbacher laten leiden.We ontmoeten hier een groep Nederlandse fietsers die zich afvragen hoe wij het gepresteerd hebben om deze camping te bereiken. Zij blijken naar Reitsma 'geluisterd' te hebben en zijn eerst naar Bolzano gereden en moesten, om via een particuliere weg de camping te bereiken, de fietsen over een hek tillen. Dagtotaal 76 km.
6 juni 2006. We nemen de bus naar Bolzano, 'onze' eerste grote stad. Deze stad, met middeleeuwse straatjes en kerken, is absoluut de moeite waard. Maar omdat dit een fietsverslag is verwijzen we u voor bijzonderheden naar Reitsma of één van de vele websites...
7 juni. Vandaag fietsen we naar Trento, net als Bolzano, één van de belangrijkste culturele en historische steden van Italië. Op weg naar de Adige komen we inderdaad het hek tegen waarvoor we gewaarschuwd zijn. Wanneer we voor het hek staan gebeurt het onwaarschijnlijke: alsof we het 'Sesam open u' hebben uitgesproken gaat het hek open. Hoewel even later blijkt dat een bewoner er met zijn auto doormoet is het wonder er niet minder om... Lekker fietsen langs de Adige. Er is ook een route door de heuvels langs de Kalterer See. Als alternatief in het geval je de op den duur eentonig wordende route langs de Adige wilt onderbreken. In Trento overnachten we, omdat er geen camping is, in een grote internationale jeugdherberg. Dagtotaal 65 km.
8 juni. Naar Bardolino. Langs de Adige weer fantastisch om te rijden maar minder uitdagend voor het verslag. Bij Belluno Veronese klimmen we even het dorp in om te schuilen in een cafeetje. Met prijzen uit de vorige eeuw: voor een paar euro koek en zopie. Hoewel je in die vorige eeuw met lires moest betalen tegen dagkoers die altijd hoger was dan de prijzen op de kaart. Vanuit onze zitplaats verwonderen we ons over de parkeerproblemen die dit mini-dorpje kent. In het smalle dorpstraatje wordt dubbel geparkeerd in afwachting van een plek die vrijkomt. Het verkeer dat daardoor geblokkeerd wordt is dat kennelijk gewend want wij zijn de enige die er ons druk over maken. We klimmen en dalen en klimmen langdurig tot we vanaf Albarè Stazione in de stromende regen naar Bardolino aan het Gardameer afdalen. We gunnen ons hier de luxe van een hotel. Dagtotaal 83 km.
9 juni. Gelijk op onze nuchtere maag weer steil de berg op naar Calmasino dan onder de A22 door weer steil afdalen naar de Adige. Die blijven we, met afsnijden van bochten, volgen voor al weer een dagje uit dit maal in het schitterende Verona. Wanneer we in Verona proberen uit te zoeken waar de camping is worden we overvallen door een gigantisch noodweer. Gelukkig is er aan de overkant een café... Maar om daar te komen moeten we eerst de weg over en moeten ook nog wachten tot het stoplicht groen is. We arriveren dus drijfnat in het café. Vanuit het café genieten we vervolgens langdurig van het schouwspel op de tropische regenval... en van de lekkere hapjes die keer op keer voor ons worden klaargemaakt. Gewoon als service voor een paar drijfnatte sloebers die zo arm zijn dat ze zelfs met dit weer op de fiets moeten. Wanneer het eindelijk droog is wacht ons nog een extreem steile klim naar de Campeggio Castel San Petro. Als beloning krijgen we een plaatsje met een superuitzicht op Verona. Nou ja dat uitzicht heb je hier overal. Het kampeerterreintje is zo klein dat er alleen maar met een tentje gekampeerd mag worden. Wanneer je tentje groter is dan 2,5 m² dan moet je zo'n plaats van te voren reserveren. Het centrum van Verona bereik je via steile trappen direct vanaf de camping.
10 juni. Verona is zo mooi dat je alle bezienswaardigheden het beste even op internet kan opzoeken. Als voorproefje zie je hier alvast 'onze' foto van de beroemde arena waar jaarlijks eind juni de opera's weer starten..
Het meest spectaculaire beleven we in de buurt van de arena bij Mac Donalds. Op het terras lezen we het verzoek om geen etensresten op de tafels achter te laten vanwege de vogels... Want dat betekent maken we mee wanneer een groep meiden vertrekt zonder op te ruimen. Wanneer ze het terras nog niet af zijn worden we overvallen door een zwerm vogels die met een enorm lawaai in luttele seconden al het achtergelaten voedsel roven.
11 juni. Vandaag de Po-vlakte... Die gelijk na Verona begint. Over rustige weggetjes, dat wel, maar na de uitdagingen van de bergen wel een beetje saai. Dat geldt absoluut niet voor onze middeleeuwse pleisterplaats: Montagnana. Want daar kunnen we ons tegoed doen bij Lidl... Maar zonder dolle, de middeleeuwse en armoedige straatjes van Montagnana zijn best een bezoekje waard. Interessant is de middeleeuwse stadsmuur die bijna geheel intact is gebleven. Voor onderdak moeten we weer terug buiten de stadsmuur... Nog even terug: Bij Albaredo hebben we afscheid genomen van de Adige. Morgen hopen we de Po te zien... Dagtotaal 55 km.
12 juni. Vervolg Po-vlakte. Over Badia en Fratta in de Polésine naar Occhiobello waar we de dijk op fietsen langs de Po.
U kunt zelf zien of die rivier iets bijzonders is, zoals we dat in Nederland gewend zijn.
We fietsen een stuk langs de Po en belanden dan op camping Communale Estense ca. 3 km ten noorden van het centrum van Ferrara. Eten temidden van de uitbundige jeugd in het restaurant van het sportcentrum. Wijn wordt geschonken in 1 of 5 liter flessen. We verwonderen ons over het gemak dat kleine kinderen grote pizza's naar binnen werken... Dagtotaal 65 km.
13 juni. Ferrara behoort tot de aanbevolen historisch en cultuur interessante steden maar wij slaan deze stad even over. We komen hier namelijk ook op de terugweg (via Assisi) langs. Bovendien bereiken we vandaag de nog veel interessantere stad Bologna waar we opnieuw een dag zullen blijven. Vandaag de laatste vlakke route weer door landerijen met akkerbouw en fruit- en wijnteelt. Zo'n beetje imitatie van Nederland maar dan wel met de heerlijke warme Italiaanse sfeer. Dat wilde ik trouwens al een hele tijd opmerken... Want hoewel we zeer 'Amerikafiel' zijn kunnen we ook best de Italiaanse charme en hartelijkheid waarderen. Toch een extra dimensie die je bijvoorbeeld ook in Frankrijk mist... Tot Castenaso rijden we bijna volledig de route van Reitsma. Maar na deze plaats leidt Garmin ons over zeer brede verkeerswegen naar San Lázzaro di Sávena stadsdeel La Cicogna: Camping en jeugdherberg genaamd Centro Europa Uno. Desondanks één van de primitiefste en goedkoopste campings ooit.. Met als troost dat Mac Donalds niet ver is... Dagtotaal 58 km.
14 juni. verblijf in Bologna. We willen u de scheve torens van Bologna niet onthouden:
15 juni. Vandaag de zwaarste étappe over de Passo del Raticosa, gevolgd door nog 3 bergtoppen. Deze bergketens maken deel uit van de Apennijnen. De eerste 22 km fietsen we rustig in het dal van Zena. De klim naar de Raticosa is dan nog 7 km, met soms hele stukken met een stijgingspercentage van meer dan 10%. Maar gelukkig hebben we onderweg gezelschap van een hele groep fietsers waarvan sommige net als wij de kunst van het duwen beoefenen. Van hen leren we ook de beste fietstechniek: je moet in alle versnellingen proberen hetzelfde, liefs rustige, pedaalomloopritme te houden. Voor de eerste keer lukt het ons nu om op de fiets te blijven zolang het stijgingspercentage onder de 8-10% blijft. Wanneer we boven op de pas arriveren wordt er door de groep fietsers, die hier bezig is zich te verzamelen, zelfs geapplaudisseerd. Mede daardoor is deze klim voorgoed in ons geheugen gegraveerd.
Richting Florence staat er inmiddels op de borden... Afdalen naar Pietramala en even later weer klimmen naar Cogviláio en Traversa waarna we eindelijk de laatste passo della Futa bereiken. Inderdaad vergeten we door de snelheid de hiertussen voorkomende steile afdalingen te vermelden... Tenslotte freewheelen we heerlijk naar de camping in Monta di Fò, alwaar we op camping 'Il Sergente' nog net op tijd zijn voor het laatste kampeerplekje en een heerlijke duik in het zwembad.
Dagtotaal 59 km.
17 juni. Onwaarschijnlijk maar waar: vandaag rijden we naar het volgende hoogtepunt Florence... We beginnen met een steile afdaling. Reitsma: de steile afdaling naar San Piero biedt riante uitzichten op het dal van de Sieve en de bergen daarachter. Niets aan toe te voegen... Behalve dan dat we zo vrij zijn San Piero en de volgende bergroute naar Florence links te laten liggen en te kiezen voor de door Garmin aanbevolen route door het dal... Heerlijk toch dat Garmin ons vandaag zo ontziet na de inspannende dag gisteren? Toegegeven: we missen daardoor wel het uit de Etrusken tijd historisch belangrijke plaatsje Fiésole. Maar met Florence in het vooruitzicht is ons verdriet daarover snel over. Dus rijden we rustig via San Stéfano a Cornetole, Váglia en Montorsoli Stazione. De zeer lange afdaling tot in het centrum van Florence is weer het noemen waard... Evenals in Verona ligt de camping weer op een berg met een machtig uitzicht op de stad zo dichtbij dat de stad bij wijze van spreken direct aan je voeten ligt.. Maar verder gaat iedere vergelijking met camping Michelangelo in Florence mank. De camping is met name voor jongeren aantrekkelijk: een zeer groot terras en tot 12 uur 's nachts disco, daarna gaat het feest gewoon tot de ochtend door want bier en literflessen wijn zijn beschikbaar in de automaat. Maar eerlijk gezegd hebben we zo'n gezonde slaap dat het ons niet heeft gestoord.
18/19 juni verblijf in Florence. In één woord geweldig. Florence overtreft onze stoutste verwachtingen. Eerlijk gezegd had ik een beetje opgezien tegen het drukke toerisme, maar Florence is door de prachtige beelden, kerken en musea zo overstelpend interessant dat onze aandacht daar volledig naar uitging. Deze overvloedige aanprijzing moet voldoende zijn om een reis naar Florence te boeken...en voor details kunt u beter bij een historicus terecht. Wanneer iemand een leuk verhaaltje heeft dan zal ik dit met bronvermelding graag toevoegen...
20 juni. Om uit Florence weg te komen moeten we vele bergen overwinnen... tot we in Montagnana van de vermoeienissen kunnen uithijgen met lekkere broodjes en fruit dat we hier op de markt kunnen inslaan. Tot Romita rijden we dan over rustige weggetjes waarbij we niet zullen klagen over een enkel steil klimmetje. Dan even over de Strada Cassia waar we voor de eerste keer op ouderwets Italiaanse manier worden belazerd door een koopman met een snackcar. De man was eerst zo vriendelijk om ons van zijn zure pruimen uit eigen tuin te laten proeven en rekent dan vervolgens € 20 voor 2 droge broodjes met worst die we ook al niet te pruimen vonden. Bah... meer wil ik er hier niet over zeggen maar heb wel grote spijt dat ik dat daar niet tegen die koopman heb gezegd. Vervolgens rijden we via San Donato en Castellina in Chianti (...) naar Quercegrossa alwaar we in Agritorismo Casalcallo een kamer hebben gereserveerd. De ontvangst op dit wijngoed met een glas wijn is uitzonderlijk ook al omdat we geen woord van het rappe Italiaans kunnen verstaan. Op hun beurt begrijpen zij ook geen woord van ons Engels... Wat niet weg neemt dat we 's avonds ons heerlijk aan de Chianti te goed doen.
21 juni. Bezoek per bus aan Siena. Deze stad valt ons, ondanks de uitbundige beschrijving in het boekje van Reitsma, na het machtige Florence wat tegen. Dat komt misschien ook omdat we wat museummoe beginnen te worden..
22 juni. Afdalen naar Siena met schitterende uitzichten op het parklandschap. Na Siena klimt de weg weer keer op keer terwijl met het stijgen het landschap steeds kaler wordt... We rijden vandaag maar een klein stukje om op de camping in Casciano di Murlo nog lang van het zwembad en de zon te kunnen genieten. Trouwens na die tropische regenbui in Verona hebben we onafgebroken mooi weer. Hoewel we een temperatuur van 40° ook bij de categorie slecht weer rekenen. We houden u op de hoogte. Vandaag was het maar 38°... De camping (Soline) ligt op de top van de berg dus met schitterend uitzicht. Daarvan zijn al te veel Nederlanders op de hoogte want het barst er hiervan in het zwembad.
23 juni. Afdalen naar het dorp voor het ontbijt. Hier begint weer een schitterend parkoers in het naakte landschap tot we bij een afslag voor Buonconvento belanden. Reitsma en de wegwijzers naar Montalcino willen hier rechtdoor maar ik verlaat mij op Garmin en sla rechtsaf. Blijkens de bordjes zitten we hier op de via Francigina, de historische pelgrimsroute naar Rome. Niets aan de hand want we rijden hier lekker rustig tot de weg na enkele kilometers onverhard wordt. Maar met de paden langs de Rijn nog in het geheugen laten we ons niet gek maken... Gewoon doorrijden tot de onverharde weg over gaat in grind, tot de grindlaag zo dik wordt dat we van de fiets moeten, tot het grindpad zo steil klimt (20%) dat we de fiets er met geen mogelijkheid doorheen meer kunnen trekken, zelfs niet met afgekoppelde BOB's, tot we, na lang aarzelen, ten einde raad, besluiten om hulp te vragen bij een boerderij. Waar we het grote geluk hebben dat daar een 'baklader' staat... waarvan de eigenaar bereid is ons te helpen. Wanneer onze fietsen en Bob's zijn opgeladen kan Fer alleen mee wanneer hij bereid is zijn lichaam tussen de fietsen te persen. Ja maak u over Loes geen zorgen want die heeft een riante geveerde zitplaats naast de chauffeur. En zo rijden we al stotend en met rukken omhoog en opzij ca. 2 km de berg op. Ja dit is nog veel erger dan een tour in de reuzenachtbaan bij Disney in Orlando, Florida.
Montalcino is een middeleeuws stadje (op de top van een berg) in het belangrijke wijngebied van de Brunello, gegarandeerd één van de beste wijnen van Italië. De wijn wordt hier in ...tig zaken aangeprezen en verkocht. De Brunella is echter zeer prijzig, dus kopen we voor een vierde van de prijs een zelfde type wijn die, volgens de wijnhandelaar, op zijn minst aan dezelfde kwaliteit voldoet. We overnachten bij Anna... dank zij het feit dat zij geen woord Engels spreekt lukte het ons bij het reserveren niet tot een prijsafspraak te komen. Voor een extreem klein kamertje betalen we vervolgens € 75,--. Toegegeven het is wel in een zeer toeristisch dorpje...
24 juni. Naar Casteldelpiano volgens de route van Reitsma wat ook de instemming heeft van Garmin. We hebben de optie 'onverharde wegen toestaan' natuurlijk eerst uitgezet. Na een lange afdaling arriveren we in San Angelo in Colle. Wanneer we de kaart raadplegen blijkt dat we de route van Reitsma gemist hebben en op weg zijn naar de Strada Cipressino, die (ook) naar Casteldelpiano loopt... Dus wanneer u Reitsma wilt volgen moet u goed uitkijken want er lopen vanuit Montalcino 3 wegen het dal in. We kunnen vandaag weer lekker oefenen in klimmen maar minder steil dan het Reitsmapad. Okay, de strada is niet echt een aanrader. Hoewel de omgeving hier overal schitterend is. De beheerder van camping Residence Amiata in Casteldelpiano is de vriendelijkheid zelf, heerlijk om mee te maken.
25 juni. Verblijf in Casteldelpiano want het is boven de 40° en we hebben geen haast...
26 juni. Afdalen naar Arcidosso is geen punt wel de langdurige, steile klim, daarna. In San Fiora besluiten we bij de koffie de route van Reitsma voor gezien te houden. Op zijn kaartje zien we namelijk dat we na een afdaling tot 5x toe trajecten met een stijgings-percentage van boven de 10% moeten klimmen. We volgen dus Garmin en klimmen verder naar Saragiolo en volgen dan de zeer lange afdaling over de SP 66 tot de Strada Provinciale de Reitsma boven Selvena. Bij Castell'Azarra rijden we, weer zonder Reitsma, binnendoor (een zeer rustige route) via Montevitozza naar Castell'Ottieri en verder via Pratolungo naar het middeleeuwse Onano. Dit dorp doet ook Reitsma aan die hier naar het Lago di Bolsena de omweg over Grotte di Castro volgt. Maar het is inmiddels zo extreem warm (ver boven de 40° C) dat we geen zin hebben het boekje van Reitsma met ons zweet te bevuilen. Dus volgen we Garmin i.c. de kortere afsnijding over Gradóli. Aan het meer zijn we na 70 km op de zeer rustige camping ' La Grata' zo moe dat we zelfs geen fut hebben het meer in te duiken. Hoewel het meer volgens de campingeigenaar zo zuiver is dat je het water zou kunnen drinken.
27 juni. Langs het meer fietsen naar Capodimonte met onderweg als afwisseling plotseling een extreem steil weggetje. Dan via Tuscania naar Vetralla. We vervolgen hier de verkeersweg SP 15 naar Botte omdat het alternatief van Reitsma diep het dal in om daarna gelijk weer te stijgen ons niet aanspreekt... Dan van de verkeersweg af de SP 87 met zware stijgingen en dito afdaling naar het Lago di Vico. Dan bij Punta del Lago moeten we links aanhouden maar in plaats daarvan dalen we af naar Ronciglione. Omdat ik die plaats door dat boekje van Reitsma in mijn kop heb en per ongeluk de aanwijzing van Garmin negeer. Nog veel stommer is dat ik daarna weer terug rijdt de helling op. Ik gebruik weer even de ik-vorm omdat Loes weer fungeert als lijdzaam slachtoffer. Weer boven klimmen we nog veel verder tot we op de top de SP 67 inslaan om langdurig af te dalen naar de middeleeuwse plaats Caprarola. Het fantastische Palazzo Farnese hier is een oponthoud waard. Hoe we dat weten? Natuurlijk van Reitsma... Hierna is Fabrica di Roma niet ver meer. Als beloning omdat het morgen de laatste fietsdag is naar de camping van Rome overnachten we in hotel Falisco. De ontvangst hier met bier en frisdrank brengt onze stemming op ongekende hoogte. Ik weet het: een stemming is niet hoog of laag... maar ik kan het momenteel niet beter uitdrukken. Suggesties welkom... Dagtotaal 85 km, exclusief het uitje naar Ronciglione.
28 juni. Afdalen over de verkeersweg naar de drukke stad Citta Castellana. Dan in de buurt van de spoorlijn over de SS3 tot Stazione Paradiso rechtsaf de SP 78 op naar Faléria waar het spel met klimmen en dalen weer begint. Naar Sacrofano zijn de extreme afdalingen en stijgingen geen kinderspel meer. Want ondanks onze geweldige ervaring moeten we toch weer een aantal malen van de fiets af. Sacrofano is voor ons een plaats om nooit te vergeten. Let op: want later horen we van ervaren Reitsma-gangers dat ook zij vanaf deze plaats gingen dwalen en zo erg dat onze belevenis hier een zwakke afspiegeling is van de ellende die zij moesten meemaken. Zoals u kunt verwachten speelt bij ons Garmin weer een hoofdrol. Het avontuur begint op het lieftallige pleintje in Sacrofano. Loes rijdt zoals vaak weer voor en volgt natuurlijk de richtingaanwijzers. Zonder twijfel volgt zij de aangegeven route naar Rome... Nageschreeuwd door Fer: Verdorie Loes kom terug je zit verkeerd. Maar Loes is begonnen aan een steile afdaling en hoort Fer niet. Na ca. 4 km is zij beneden en zo goed even op Fer te wachten. Die in plaats van haar om te omhelzen van blijdschap brult: we moeten terug. Die instructie komt niet van hemzelf maar van zijn apparaatje... Normaal past Garmin zich aan de gereden route aan en eist alleen dat je terugmoet wanneer er geen alternatieve route bestaat. Maar Loes weet het zeker en Garmin ook, dus vragen we aan een passerende automoblist als 'mediator' dus bemiddelaar op te treden. Die verwijst ons dus (...) weer terug naar Sacrofano. Weer 4 km de helling op, nee dat voelt niet echt als een overwinning. Zeker niet als op het pleintje blijkt dat er volgens de richtingaanwijzers 2 wegen (in dit geval...) naar Rome voeren. Kennelijk zat Loes op de route van Reitsma, maar genoeg daarover... We volgen dus Garmin en belanden dan al spoedig bij Stazione di Sacrofano op de drukke verkeersweg SS3 naar Rome. Daar lunchen we in een restaurant waar het vlees alleen in porties van 2 tot 3 kilo wordt verkocht.
Wanneer zo'n portie toch aan de ruime klant is mag je het eventuele restant in een doggy-bag meenemen. Dus bestellen we maar spaghetti en verwonderen ons over de afschuwelijke vreetpartijen en de hoeveelheden vlees die in de afvalcontainer verdwijnen. Dan nog even op de verkeersweg tot er gelukkig een afslag komt: over de Viale di Villa Romana bereiken we de Via Tiberina waar we spoedig op camping Tiber aan de rivier met die naam arriveren.
Wat een geweldige camping is: met gratis vervoer naar het station in Prima Porta waar je voor een euro met de trein naar het Centrum van Rome kunt. Verder is er een goedkoop maar prima restaurant en een supermarkt. Er staan ca. 10 computers gereed om gratis te internetten, weliswaar zijn ze door de vele jongeren bijna onafgebroken bezet.
's Avonds om 21.00 uur arriveert er nog een dodelijk vermoeide fietser. Hij heeft uren gedwaald na bij Sacrofano verkeerd te zijn gereden. Uiteindelijk arriveerde hij in Prima Porta en moest toen de camping nog gaan zoeken. Dagtotaal 58 km.
>
27-6/1-8 Verblijf in Rome. Te mooi om niet te verwijzen naar al de informatie op internet. We besluiten te vluchten uit de hitte (> 40°) met de trein naar München. De fietstocht vanaf de camping langs de Tiber naar het Termini station (ca 24 km) is een absolute aanrader. Jammer dat veel fietsers zich daarheen met een taxi laten brengen!
In München is het 16° en regent het... die bui duurt nog weken. Zelfs als de zon even doorbreekt regent het door...
Dat hebben we nog niet eerder meegemaakt.
Fietsafstand München - Nordhorn: ca. 1000 km + 72 km, namelijk de afstand van Wiesbaden naar Koblenz die wij per boot hebben afgelegd.
Wij gebruikten de fietskaarten van de ADFC (Allgemeiner Deutscher Fahrrad-Club).
Meer foto's op:
webshots
Zie ook onze website..
Reacties graag per mail...